İsimlik şart mı, değil mi?

İsimlik, bazı masalarda rahatlatır, bazılarında insanı yoklamaya çevirir. On kişilik bir komşu grubu her hafta aynıysa isimlik gereksizdir. İçinde yeni yüz varsa küçük bir kart işe yarar. Bu yazı, ikisini yan yana koyar. Zorunlu kimlik değildir.

Ne zaman işe yarar

İlk kez gelen üç kişi varsa isim, cümleyi kısaltır. Her seferinde adını sormak, yeni geleni sınavda hissettirir. Göğüse değil, masanın önüne konan bir kart daha sakindir. Göğüsteki kart, bütün akşam görünür. Masanın kartı, kalkınca kalır.

Kartta yalnızca ad olsun. Soyad, kapı numarası, meslek ve telefon yazılmaz. Fazla bilgi, tanışmayı fişlemeye çevirir. Bir isim yeter. Yanlış yazılırsa sahibi düzeltir.

El yapımı kart masasından kesilen küçük kâğıt bu işe uyar. Süslü yaka kartı ve ip şart değildir. İp, çocuğun boynunda dolaşır. Masanın üstü daha güvenlidir.

Ne zaman gereksizdir

Her hafta aynı on kişi oturuyorsa isimlik oyun gibi durur. İnsanlar birbirinin adını biliyordur. Kartı zorlamak, ciddi bir işi okula çevirir. O gün kartı kutuda bırakın.

Bir kişi adını yazmak istemezse boş kart da olur. Zorla yazdırmak, buluşmanın en kısa yolu değildir. Yeni gelen zaten ortaya çıkmak istemeyebilir. Kart, onu daha görünür yapmamalı.

Çocuklara büyük harfle etiket yapıştırmayın. Adı sorulursa söyler. Etiket, çocuğu eşya gibi işaretler. İsteyen çocuk kendi kâğıdına çizebilir. Bu, isimlik değil resimdir.

Yazı ve iğne

Kalın kalem, kısa ad. İnce kalem bir adım öteden okunmaz. Kartı katlayıp masa üstünde çadır gibi durdurabilirsiniz. Devrilirse düz bırakın. İğne ve toplu iğne kullanmayın. Kumaşa batar, kaybolur, çocuğun eline geçer.

Bantla göğüse yapıştırmayın. Bant kumaşı çeker ve çıkarken iz bırakır. İnsan bütün akşam o izi düşünür. Masa kartı bu derdi kaldırır.

Toplanan kartları ertesi hafta hazır tutabilirsiniz. Yeni isim eklenir, gidenin kartı çıkar. Kartları hole asmayın. İsim listesi, ortak duvarın işi değildir.

Karşılaştırma

İsimlikli masa, yeni yüzü hızlandırır. İsimliksiz masa, eski grubu rahat bırakır. İkisini birden istemek, herkese aynı kartı zorlamak demektir. Yeni gelen alsın, eski gelen almasın. Bu ayrım ayıp değildir. Kapıda söyleyin: isteyen adını önüne koyar.

Kart, söz sırasının yerine geçmez. Adı büyük yazmak, daha çok konuşmak hakkı vermez. Söz, tanışma nesnesiyle ya da sade bir sırayla döner. Kart yalnızca hatırlatmadır.

Fotoğrafta isimlik okunuyorsa o kareyi paylaşmayın. Ad, grubun dışına çıkmasın. Çekmeyecekseniz konu da kapanır. En temizi, bu on dakikada fotoğraf olmamasıdır.

Toplandıktan sonra

Kartları bir kutuya koyun. Yere düşen kartı atmayın, sahibine sorun. Kimse sahip çıkmazsa yırtın. Yırtık kartı çöpte okunur halde bırakmayın. Küçük bir dikkat, isimlerin ortada dolaşmasını keser.

Bir sonraki duyuruda isimlikten söz etmeyin. Zorunlu gibi duyurulursa insanlar kartsız gelmeyi kusur sayar. Kapıda, o gün, isteğe bağlı söylemek yeter.

İsimliği unutursanız buluşma yine olur. Adını söylemek, kâğıdın yerini tutar. Kâğıt, unutulan adı hatırlatır. Hatırlatma yoksa da komşuluk durur.

Kart biterse yeni kâğıt kesin, marketten hazır rozet aramayın. O gün elinizdeki zarf kapağı da iş görür. Eksik malzeme, tanışmayı iptal nedeni olmasın. İnsan adını zaten söyleyebilir. Kart yalnızca işi biraz kolaylaştırır. Kolaylık bitince de toplantı sürer. Bunu kapıda bir kez söylemek, kartsız geleni rahatlatır.

Sık sorulan sorular

Soyad yazılmalı mı? Yazılmasın. Aynı ad iki kişide varsa yanına bir çiçek ya da bir harf yeter. Kapı numarası eklemeyin. Masa, adres defteri değildir.

Kalıcı yaka kartı alınsın mı? Küçük bir grup için gerekmez. Plastik kart ve ip, işi kurum gibi gösterir. Kâğıt, o gün kullanılır, sonra kalkar.

Çocuk da kart isterse? İsterse kendi kâğıdına adını ya da bir resmi koyar. Siz yapıştırmayın. İstemezse boş kalır. İkisi de doğrudur.